145-خرده-خطوط....

اگر همچون رسومات تشریفات مآبانه خودساخته، پیرامون مراسم مهمانی خداحافظی زائر قبل از سفر و مراسم حاجی خوران بعد از سفر ! چشم روشنی دادن به زائر و سوغاتی گرفتن از ایشان و ...و آثار اقتصادی مختلف هریک در داخل و خارج(اینها یک طرف که درجای خود حرف دارند)، یک درصد هم احتمال دهیم که تجاوز و تعرض به دونوجوان ایرانی که همراه خانواده و کاروان زیارتی سفر می کردند، از سوی دو پلیس فرودگاه جده با جسارت تمام و یا ممانعت عربستان از ورود هواپیمای زائران ایرانی به این کشور، نتیجه رفتار افراطی خودمان باشد،براستی این حجم بالای تقاضا برای سفر عمره در داخل کشور ارزشی می یابد که درقبالش هر واکنشی را متحمل شویم؟

به پروازهایی فکر می کنم که بعد از این ماجراهای اخیر باز راهی جده شدند.به پروازهای که در آینده راهی خواهند شد.... فکرم از روی تجاوز و تعرض به آن دو نوجوان بیرون نمی رود..از ناراحتی روحی که با بی رحمی متحمل شدند..آن هم در مسیر یک سفر مذهبی...

چیزی که بیشتر فکرم را درگیر کرده دلیل حجم بالای تقاضا برای این سفر مستحبی است و خصوصا باب شدن تعدد آن از سوی برخی در داخل کشور به رغم اثار و هزینه های بالای آن.خیل عظیمی از افرادی که بارها و بارها راهی این سفر می شوند و رفتارشان کم به این بالا بودن تقاضای سفر به عربستان ، دامن نمی زند. معمولا می شنویم که: "صددفعه هم بری بازم کمه" یا "یکبار هیچی ادم نمیفهمه"و... واقعا اگر قرار است سفر مذهبی، چیزی به ادم اضافه کند یکبارش هم کافیست و واقعا تکلیف موارد تعدد از سوی افراد واحد ، چگونه توجیه می شود اگر که قرار است بازتاب عملکرد این افراد درقالب افزایش تقاضا، حتی یک درصد جسارت بیشتر نسبت به مسافران ایرانی در عربستان را بهمراه داشته باشد...

گاهی آرزوها و خواستها و لذتهامان را بی محابا ، فردی می بینیم...در بی محاباترین شکل ممکن و بی تفاوت به خرده خطوطی که می کاریم فارغ از اثر و نتیجه ای که بالاخره به بار خواهند نشست...